ENTE BHRANTHUKAL (എന്റെ ഭ്രാന്തുകൾ)

""അച്ഛൻ ചത്തുമണക്കുന്നൂ.. അമ്മ കരഞ്ഞു മയങ്ങുന്നൂ.. പൂച്ച വിശന്നുമയങ്ങുന്നു പട്ടി പതുക്കെ മോങ്ങുന്നു... " .... കാലം കുറച്ചപ്പുറത്തെ കവിതയാണ്.. ഏകദേശം 30 വർഷം പഴക്കമുള്ള കവിത...!! അച്ഛന്റെ മരണമണമെഴുതിയ കവി ഇപ്പോൾ അച്ഛനായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. അപ്പൂപ്പനാകാൻ നിൽക്കുന്നു... കൗമാരകാലത്താണ്.... കൂട്ടുകാരന്റെ അച്ഛൻ, നാട്ടിലെ ഗവൺമെന്റാശുപത്രിയിൽ കിടപ്പാണ്.. വാറ്റുചാരായസേവയിൽ post graduate ആയ അപ്പന് ആശുപത്രിയിൽ കൂട്ടിരിപ്പുകാരൻ നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരനാണ്...   'കൂട്ടാരനോടുള്ള കൂട്ടിന്റെ തോതു കുറയാതിരിക്കാനാണ് ഞങ്ങൾ മറ്റുകൂട്ടാരന്മാർ ആശുപത്രിയിലെത്തിയത് രോഗിയെ (അവന്റെ അച്ഛനെ) സന്ദര്‍ശിക്കലാണ് സദുദ്ദേശം. ' രാത്രി അപ്പന് കലശലായ പ്രയാസമനുഭപ്പെടുന്നതിനാലും മറ്റു രോഗികളുടെ പ്രശ്നങ്ങളാലും മകൻ കൂട്ടാരനും ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ലത്രെ.. പീഡീസീ (pre-degree) ക്കാരനായ മകൻ പഠിക്കാനുള്ള സദുദ്ദേശാർത്ഥം... ഒന്നുരണ്ടു പൊത്തോം ബുക്കുംകൂടി ആശുത്രീലേക്കെടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്തിനോ ആവോ..?  എന്നാലും ഒരു വലിയ വിശേഷമുണ്ടായി... പഠിക്കാനെടുത്ത ബുക്കിന്റെ നടുപേജിൽ ഒരു നെടുനീളൻ കവിത എഴുതി നമ്മുടെ കൂട...

#പനിനീർപ്പൂവുകൾ.. -1-         "നിനക്കിഷ്ടമുള്ള പൂവ് ഏതാണ്..?."   "ഡാലിയ... അറിയില്ലേ... ചിറകുവിരിച്ചപോലെ ചുറ്റിലേക്ക് വിടർന്ന ഇതളുകളോടെ അതു പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്..." അവളുടെ മറുപടി പെട്ടെന്നായിരുന്നു.. "അപ്പോൾ നിനക്ക് പനിനീർപ്പൂക്കളെ ഇഷ്ടമല്ലേ..?" "അല്ലല്ലോ.. തീർച്ചയായും ഇഷ്ടമല്ല.. എത്ര സുഗന്ധം പരത്തിയാലും എത്ര നയനഹാരിയാകിലും എനിക്കതിനെ ഇഷ്ടമില്ല ഇഷ്ടമേ ഇല്ല.."  "കാരണം.. വെറുക്കാനുള്ള കാരണം.?" "വെറുപ്പല്ല എനിക്കതിനോട് നിസ്സംഗത മാത്രമാണ്.. കാരണം ചെമ്പനീർപ്പൂക്കളെ നിങ്ങൾ കവികൾ വാഴ്ത്താറില്ലേ..? ഹൃദയമായി പ്രണയമായി.. പ്രാണപുഷ്പമായി.. അതുതന്നെയാണ് കാരണം.." "അതേ വാഴ്ത്താറുണ്ട്.. എന്തിനാണതിലിത്ര അസഹിഷ്ണുത..? പ്രഭാതത്തിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികളാൽ അലംകൃതമായ ഒരു ചെമ്പനീർ പുഷ്പത്തെ നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ..? എത്ര മനോഹരമാണാ കാഴ്ച..!! മുറ്റം നിറഞ്ഞ് എന്റെ ജാലകപ്പഴുതിലൂടെ ആ ഗന്ധമെന്റെ മുറിയിലേക്ക് പരിലസിക്കുമ്പോൾ.. മനസ്സെത്ര ഉന്മേഷമാകുമെന്നോ... ? പ്രണയത്തെ സ്നേഹത്തെ ഹൃദയത്തെ വർണ്ണിക്കാൻ, ഉപമിക്കാൻ ഹൃദയംപോലെ ഹൃദ്യമായ മറ്റേതു പൂവാണുള്ളത്...?" " അതു...

ചില ഓർമ്മകൾ   നിസ്കാരപ്പായ ചുരുട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും   വിരിച്ചിടാവുന്നവയാണ്… ആത്മ സ്നേഹിതന്റെ ഉമ്മ അടുപ്പിൽ ഇളക്കുന്ന   നെയ്ച്ചോറിന്റെ വാസനയിൽ   ഇപ്പോഴും എന്റെ ബാല്യം തിളയ്ക്കാറുണ്ട്...  കാരപ്പഴപ്പാത്രത്തിനരികിൽ അവനൊപ്പം വിശപ്പും പ്രാർത്ഥനയുമായി കാത്തുന്നിന്നു,  നോമ്പുതുറയുടെ വാങ്കുകേൾക്കാൻ.. മഗ്റിബ് ബാങ്ക്   ആകാശം തുറന്നുതരുമ്പോൾ അവന്റെ ഉപ്പാപ്പയുടെ  താടിരോമം അപ്പൂപ്പൻ താടിപോലെ, ആകാശത്തേയ്ക്ക് പറക്കാനായുന്നതു കാണാം. കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ   ആ ഉമ്മവീടിന്റെ മുറ്റമായിരുന്നെന്ന് ഞാനിന്നും കരുതുന്നു. മുറ്റത്തെ മണലിൽ വീണ് കണ്ണീർ പൊടിഞ്ഞാൽ   ഉമ്മയുടെ സ്നേഹമുദ്രകൾ മരുന്നായിരുന്നു.. "ദു'ആ"യുടെ ചൂടിൽ  വേദനകൾ വറ്റിപ്പോയ കാലം… ഓർത്തെടുക്കാൻ  ശ്രമിക്കുമ്പോൾ   വിരലുകളിൽനിന്ന്  വഴുതി പോകുന്ന   തസ്ബീഹ്(Tasbeeh) മണികൾ പോലെയാണ്  ആ സുഖങ്ങളും പ്രിയങ്ങളും… ഇന്നും പള്ളിമിനാരങ്ങളിൽ അദാൻ(Azan) മുഴങ്ങുമ്പോൾ ബധിരകർണ്ണങ്ങളാലത് ആവാഹിക്കാനാകുന്നില്ല സ്നേഹഭാ...

ആദ്യത്തെ രാത്രിയുടെ നിഗൂഢതയിൽ, പരസ്പരം അറിയാത്ത രണ്ട് മനുഷ്യർ ഒരേ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുമ്പോൾ, പുറത്ത് മഴ കനക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ചുവരുകളിൽ ഒന്നായി ലയിച്ചു. അത് കേവലം ഒരു ഉടമ്പടിയുടെ തുടക്കമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ലോകം കാണാത്ത ഒരു രഹസ്യജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ അധ്യായമായിരുന്നു. apart from the novella of "#രാത്രി_തണൽതേടുന്നവർ" By. Sreekumar Sree

..? തലക്കെട്ട് കണ്ട് നെറ്റിചുളിക്കേണ്ടതില്ല... സംശയംവേണ്ട സത്യമാണ്.. നൂറ്റുക്ക് നൂറു ശതമാനം...! വിഷയം രഹസ്യമാണെന്നാണ് ഇരുവരുടെയും ധാരണ എന്നാലും പരസ്യമായ വിഷയമാണ്... കുറച്ചുമാസങ്ങളായി ഈ സ്വരചേർച്ചയില്ലായ്മ ആരംഭിച്ചിട്ടെന്നത് സത്യമാണ് മാത്രമല്ല ധനുഷ് കഴിഞ്ഞകുറച്ചുകാലമായി വീട്ടിലെത്താറില്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾതന്നെ തന്റെ സഹപാഠികളോട് പറഞ്ഞതായി അറിയാനാകുന്നുണ്ട്.. എന്നാൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ഐശ്വര്യ മൗനംപാലിക്കുകയാണ്.  ....... സ്വ.ലേ. ഇനി വാർത്ത വിശദമായിനോക്കാം കുറച്ചുകാലമായി വടക്കേതിലെ നാരായണപ്പണിക്കരുടെ മകൻ "ധനുഷ്"[ Venkatesh Prabhu Kasthuri Raja എന്ന യഥാര്‍ത്ഥ നാമമുള്ള തമിഴക നടൻ ധനുഷ് അല്ല ന്തേ..] ഭാര്യ "ഐശ്വര്യ" [ രജനിയുടെ elder daughter അല്ല] യുമായി ചില ചില്ലറ പിണക്കങ്ങളിലാണ്.. ആറാംക്ലാസ്സുകാരി മകൾ മീനുവഴിയാണ് പുറംലോകമറിയുന്നത്.    എന്നാലും ഈ തലക്കെട്ട് കാണുമ്പോൾ നമ്മിലുണ്ടാക്കുന്ന ആകാംക്ഷ, അതു താരാരാധനപോലെതന്നെ മറ്റൊരു മനോഭാവമാണ്... ?(അതോ മനോ വൈകൃതമോ) പ്രശസ്തരുടെ ജീവിതചര്യകളും വീഴ്ചകളുമൊക്കെ വായിക്കുമ്പോൾ മലയാളിക്ക് എന്തോ ഒരു മനസ്സുഖം ലഭിക്കുന്നപോലെ... അതുകൊണ്ടാകണം പത്...

ശബ്ദങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ച്  വീഴുന്നിടത്താണ് ആത്മാവിന് ഉയിർപ്പ്.. ഉച്ചരിക്കപ്പെടാത്ത സത്യങ്ങൾ അവിടെ ദീപങ്ങളാകുന്നു. വാക്കുകൾ വിചാരത്തെ വഞ്ചിക്കുമ്പോൾ, വികാരങ്ങളെ വികലമാക്കുമ്പോൾ നിശ്ശബ്ദത സത്യസാക്ഷി. ലോകം, മുഴങ്ങുന്നൊരു  വിപണിയായപ്പോൾ ഏകാന്തത എന്റെ ഗുരുവാകുന്നു. പറയാത്ത വേദനകൾ  കാലത്തിന്റെ നെഞ്ചിലുടഞ്ഞവ, പ്രാർത്ഥനകളാകുമ്പോൾ ദൈവം മൗനിയാകുന്നു. ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നതല്ല ജീവിതം, ഉള്ളിലെ ശബ്ദങ്ങളൊക്കെ ശാന്തമായി താങ്ങി മനുഷ്യന്റെ ദീർഘയാത്ര അതാണ് ജീവിതം.                            #ശ്രീകുമാർശ്രീ