കനകദാസനും_ഉഡുപ്പികൃഷ്ണനും
# ഐതീഹ്യത്തിന്റെ മങ്ങിയ താളുകളിൽ ഇന്നും മായാതെ കിടക്കുന്ന ഒരു കഥയുണ്ട്. ഭക്തിയുടെ കണ്ണുനീർ കല്ലിനെപ്പോലും ഉരുക്കുമെന്നതിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന ഒരു കഥ. ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ജന്മമല്ല, ഹൃദയമാണു പ്രധാനം എന്നു ലോകത്തോടു വിളിച്ചുപറഞ്ഞ ഒരു കഥ. ആ കഥയാണ് കനകദാസന്റേത്. കർണാടകത്തിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ പൊടിപിടിച്ച വഴികളിലൂടെ ആടുകളെ മേയിച്ചുനടന്നിരുന്ന ഒരു സാധാരണ ഇടയൻ. ജീവിതം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കരുവാളിപ്പിൽ മുങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളം അതിരില്ലാത്ത സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയായിരുന്നു. ആ സമ്പത്തിന്റെ പേര്—ശ്രീകൃഷ്ണഭക്തി. കയ്യിൽ ഒരു തംബുരു. ചുണ്ടിൽ കൃഷ്ണനാമം. ഓരോ ശ്വാസവും ഒരു കീർത്തനം; ഓരോ ചുവടും ഒരു തീർത്ഥയാത്ര. കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ, ഉഡുപ്പിയിലെ ആനന്ദക്കണ്ണനെ ഒരിക്കലെങ്കിലും നേരിൽ കണ്ടു വണങ്ങണമെന്ന ആഗ്രഹം അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അഗ്നിപോലെ ആളിക്കത്തി. ഒടുവിൽ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ബന്ധനങ്ങളും പിന്നിലാക്കി അവൻ യാത്രയായി. വഴിയോരങ്ങളിൽ പാടി, കണ്ണുനീർ ചാലിച്ച പ്രാർത്ഥനകളോടെ നടന്നു. അവന്റെ ലക്ഷ്യം ഒന്ന് മാത്രം—ഉഡുപ്പി ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ തിരുസന്നിധി. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിവാതിൽ കണ്ട നിമിഷം അവന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു. "ഇനി എന്റെ കണ്ണ...