വേഷപ്പകർച്ച


​വേട്ടയാടുന്നവന്റെ കണ്ണിലെ തീയാണെനിക്ക്,
അവൻ തൊടുക്കുന്ന അമ്പിന്റെ കൂർപ്പാണ് ഞാൻ.
വീഴുന്ന ഇരയുടെ ദയനീയശബ്ദം
അതെന്റെ സിരകളിൽ പടർത്തുന്നതാവേശം!

​കുതിച്ചു പായും വേട്ടതൻ ലഹരിയിൽ,
അട്ടഹസിക്കുന്ന വേട്ടക്കാരന്റെ പക്ഷം ഞാൻ.
ഇര പ്രാണൻ പിടഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ,
മെല്ലെ മാറുന്നു ഞാൻ, 
ഒരു പക്ഷപ്പകർച്ച!

​പിടയുന്ന ഇരയെ ഞാൻ മാറോട് ചേർക്കുന്നു,
കൊന്നവന്റെ ക്രൂരതയിൽ ഞാനും കരയുന്നു.
കപടമല്ല കണ്ണുനീർ, അറിഞ്ഞുതന്നെയീ വേഷം
വേട്ടയാടി തീർത്തവന്റെ ആത്മസംതൃപ്തിയെ
ഒളികണ്ണാലുഴിയുന്നുഞാൻ!.

​കഴുത്തറുത്ത കത്തിയിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട്,
മുറിവേറ്റവന്റെ നോവിനെ പുകഴ്ത്തുന്നു.
വേട്ടക്കാരനൊപ്പം ഇരയെ പിടിച്ച ഞാൻ,
ഇരയോടൊപ്പം ചേർന്ന് വേട്ടയെ ശപിക്കുന്നു!

Comments

Popular posts from this blog

അനുവദിക്കുമെങ്കിൽ

poem - morning wishes പുലർകാല വന്ദനം

ലക്ഷങ്ങൾ കിട്ടും പഴയ രൂപാനോട്ടുൾ കൈയിലുണ്ടോ..?