അന്തിക്കു പൂക്കുന്ന പെണ്ണിനോട്.

സന്ധ്യയെന്തിനോ തങ്ങിനിന്നല്പമായ്

രാവു കമ്പളം മൂടുന്ന നേരത്തും..

ഈറനേറും നിലാവിലായ് പൂക്കുന്ന

ശ്യാമസൂനങ്ങൾ കാണ്മതിനാവുമോ..?

വെൺ പനിമതി വിണ്ണിലുണരുമ്പോൾ

മണ്ണിൽ നെയ്യാമ്പൽ

നീർമിഴി കാണലോ.

മെല്ലെയെത്തും പനിമതി തൻസുഖ-

ചാമരക്കാറ്റുമേറ്റങ്ങിരുന്നതോ..

അന്തിമാനമിരുണ്ടുപോയ് 

മാടത്തെ,

മൺചിരാതുമിഴിയടഞ്ഞീടവേ,

കണ്ടുചേലെഴും വെള്ളാമ്പൽ 

മൊട്ടുപോൽ

രണ്ടിണമിഴി,

മേടക്കറുപ്പിലും

മോന്തിയോളമാ ചേറിൽ പുതഞ്ഞനീ-

അന്തിയിൽക്കുളിച്ചീറൻ കളഞ്ഞവൾ

ചന്തമേതുണ്ട് പെണ്ണേയിരുട്ടിലും

ചന്ദനഗന്ധമേറുന്ന നിന്നുടൽ

അന്തികത്തൊന്നിരിക്കുകീ ജീവിതം

ചന്തമേറ്റുന്ന പെണ്ണാളുനീയെടീ

മുന്തിനിൽക്കുന്ന ജീവദു:ഖങ്ങളിൽ

സാന്ത്വനത്തിന്നകിൽമണമല്ലേനീ...

നേരുചൊല്ലാത്തനാടിന്റെ വെട്ടത്തെ

പേടിയാണെടീ പെണ്ണേവരികനീ

രാവുരണ്ടാൾക്കുമൊന്നുചേർന്നീടുവാൻ

രാജ്യമൊന്നു പണിയുന്നു നിത്യവും.

പേടിയേറേണ്ട പോരു മമജീവ,

വായുവിൽ വന്നലിഞ്ഞുചേർന്നീടുക.

വേറെയില്ല അവനിയിൽ മറ്റൊരു

ജീവതാളമതോർക്കനീ കാതരേ...

Sree04072023©️