ക്ഷേമപെൻഷൻ
ഇലക്ഷനോടനുബന്ധിച്ച് മൂന്ന് മുന്നണികളും ക്ഷേമപെൻഷനുകളുടെ വാഗ്ദാനപ്പെരുമഴയാണല്ലോ പ്രഖ്യാപിച്ചത്... നമുക്ക് ക്ഷേമപെൻഷൻ മാത്രം മതിയോ..?
ക്ഷേമത്തെക്കാൾ കൃഷി — കേരളത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള വഴി
കേരളം ഇന്ന് ഒരു വഴിത്തിരിവിൽ നിൽക്കുകയാണ്. ഒരുവശത്ത് ക്ഷേമപദ്ധതികൾ വ്യാപകമായി നടപ്പിലാക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹികസംസ്ഥാനം; മറുവശത്ത് കൃഷിയിടങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടും തൊഴിലാളികൾ അസന്തുഷ്ടരായും നിൽക്കുന്ന ഒരു യാഥാർത്ഥ്യം. ഈ രണ്ട് അവസ്ഥകളും തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതാണ്.
ഇന്ന് വീട്ടുവളപ്പിൽ പോലും കൃഷി ചെയ്യാൻ ആളുകൾ താത്പര്യം കാണിക്കാത്ത സ്ഥിതി രൂപപ്പെട്ടു. ഒരിക്കൽ കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന കൃഷി, ഇന്ന് “വാങ്ങിക്കോളാം” എന്ന സൗകര്യചിന്തയിലേക്ക് വഴിമാറി. ചെറുകുടുംബങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ജീവിതം, സമയം കുറവ്, ലാഭം കുറഞ്ഞതെന്ന ധാരണ — ഇതെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഈ മാറ്റം സംഭവിച്ചത്. ഇതോടൊപ്പം, കൃഷിയിടങ്ങൾ ചെറിയ ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയും പലതും ഉപയോഗശൂന്യമായി കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അതേസമയം തൊഴിലാളികളുടെ അസന്തുഷ്ടിയും വർധിച്ചു. ലഭിക്കുന്ന വേതനം ജീവിതച്ചെലവിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല, ജോലിയുടെ സ്ഥിരതയില്ല, സാമൂഹിക അംഗീകാരം കുറവാണ് — ഇതെല്ലാം തൊഴിലാളികളെ മറ്റ് മേഖലകളിലേക്കോ വിദേശത്തേക്കോ നീക്കുന്നു. ഇതോടെ കൃഷിക്കായി ആവശ്യമായ മനുഷ്യശക്തി തന്നെ കുറയുന്നു. കൃഷി കുറഞ്ഞാൽ ജോലി കുറയും; ജോലി കുറയുമ്പോൾ കൃഷി വീണ്ടും കുറഞ്ഞുപോകും — ഇങ്ങനെ ഒരു ദുഷ്ചക്രം രൂപപ്പെടുന്നു.
ഇതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ക്ഷേമപെൻഷനുകളും സൗജന്യങ്ങളും സംബന്ധിച്ച ചർച്ചയും ഉയരുന്നു. അർഹരായ വയോജനങ്ങൾക്കും ഭിന്നശേഷിക്കാർക്കും യഥാർത്ഥത്തിൽ സഹായം ആവശ്യമുള്ളവർക്കും ക്ഷേമപദ്ധതികൾ അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ, അത് സമൂഹത്തെ പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് വഴിമാറരുത്. ജോലി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നവർക്ക് തൊഴിൽ പ്രോത്സാഹനമാണ് നൽകേണ്ടത്.
കേരളത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള വഴി ഇതിന്റെ സമതുലിതാവസ്ഥയിലാണ്. കൃഷിക്ക് ശക്തമായ സാമ്പത്തിക പ്രോത്സാഹനം നൽകണം. ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പായ വില, സബ്സിഡികൾ, സാങ്കേതിക സഹായം എന്നിവ ഉറപ്പാക്കണം. ഉപയോഗശൂന്യമായി കിടക്കുന്ന ഭൂമികൾ കൃഷിക്ക് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും, കൂട്ടായ്മ കൃഷി (group farming)യും ലീസ് കൃഷിയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.
അതോടൊപ്പം, “കൃഷി ഒരു താഴ്ന്ന തൊഴിൽ” എന്ന തെറ്റായ ധാരണ മാറ്റി, യുവതലമുറയെ കൃഷിയിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്ന സാമൂഹിക ബോധവൽക്കരണം ആവശ്യമാണ്. കൃഷി ലാഭകരവും മാന്യവുമായ ഒരു ജീവിതമാർഗമാണെന്ന് സമൂഹം തിരിച്ചറിയണം.
അവസാനമായി, ക്ഷേമവും ഉൽപ്പാദനവും തമ്മിലുള്ള ശരിയായ ബാലൻസാണ് കേരളത്തിന്റെ ഭാവി നിർണയിക്കുക.
കൈയൊഴിഞ്ഞ് സഹായം പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന സമൂഹമല്ല,
കൈകളാൽ സൃഷ്ടിച്ച് ആത്മാഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന സമൂഹമാണ് നമ്മൾ നിർമ്മിക്കേണ്ടത്.
Comments